Күкрәгендә — Жуков һәм Шәйморатов медальләре

"Фирс" хәзер үзенең сугышчан иптәшләре белән Запорожье юнәлешендә. Алар, барлык килешүләргә таянып, ышанычлы рәвештә алга бара.
Махсус хәрби операция башланганчы ул складта кладовщик булып эшләгән, әмма хәрби хезмәт аның тормышының мөһим өлеше булган. Ул Екатеринбургта мотоукчылар бригадасында, Таҗикстанда хәрби базада, ә аннары контракт буенча Алкино-2дә 12нче инженер-сапер бригадасында хезмәт итә.

СВОда Ватанны сакларга вакыт җиткәч, ул повесткасыз барырга карар кыла – аны военкоматтан үзе барып ала. Башта күпбалалы гаилә башлыгын алырга теләмәсәләр дә, ул бик тырышып рапорт яза һәм, гаилә статусына карамастан, фронтка китә.

“Анда, алгы сызыкта, — ди ул, — “иптәш” сүзе юк, анда без – Җир-Анабыз өчен көрәшүче туганнарбыз”. Бу тирән туганлык, бердәмлек һәм уртак максат хисе, аны сүзләр белән аңлатып булмый. Хезмәт вакытында “Фирс”ның булмышы гына түгел, ә аның илгә һәм гомумән тормышка карашлары да үзгәрә. Аның сүзләренчә, ил ныгый, авыр вакытларда кешеләр көчлерәк һәм дусрак була бара. Сугышчыларга туганнарыннан һәм якыннарыннан хатлар – чын-чыннан көч һәм ярдәм чыганагы. Яугирләрнең тылы нык булганда, бернинди сынаулар да куркыныч түгел, штурмга бер уй белән барасың – исән калырга һәм яратканнарың янына әйләнеп кайтырга. Шуңа ул атакага барганда да якыннары турында уйлый.

Фото: "Башинформ"