Армиядә булган кеше циркта көлми!

– Син нәрсә, солдат, бик акыллымы әллә?
– Кем, иптәш майор, минме?
– Ну мин түгел бит инде!

* * *
– Ташны өскә ыргытсаң, Җирнең тарту көче нәтиҗәсендә ул җиргә килеп төшәчәк.
– Иптәш командир, әгәр ул суга килеп төшсә?
– Анысы безгә кагылмый, әнә, флоттагылар баш ватсын!

* * *
– Иптәш старшина, телевизор карарга рөхсәт итегез әле?
– Карагыз, ләкин кабызмагыз!

* * *
– Иптәш прапорщик, ә нишләп мунчада кайнар су юк?
– Сез нәрсә, егетләр, нигә ул?! Җәй бит!

* * *
Урманда ориентирлашу буенча дәрес бара. Старшина ротага моның серләрен аңлата:
– Менә, иптәш солдатлар, урманда көньякны табар өчен агачка карарга кирәк. Әгәр ул пальма булса, син көньякка барып җиткәнсең дигән сүз!

* * *
Хәрби шәһәрчектә бер хатын икенчесенә сөйли:
– Кичә кемнәрдер минем бакчамны таптап чыккан!
– Бәлки, солдатлардыр?
– Нинди солдатлар булсын! Кеше аягы эзләре бит!

* * *
– Рядовой Кәлимуллин! Безнең майор – идиот, дип син әйттеңме?
– Юк, иптәш капитан! Мин хәрби серне сатмыйм!

* * *
– Мин армиядә булган арада сөекле кызым, машина йөртергә укып, права алган, яңа эш тапкан, югары уку йортына укырга кергән, ә мин матур итеп карават җыештырырга өйрәндем!

* * *
Генерал солдатлар ашханәсенә керә:
– Ничек, солдатушки, ашарга җитәме?
– Җитә, иптәш генерал, артып та кала әле!
– Нәрсә артып кала?
– Лавр яфрагы!

* * *
– Әни, мин кайттым!
– Кайда шулкадәр вакыт себерелеп йөрдең? – дип сорый ана компьютерыннан аерылмый гына.
– Әни, мин, вообще-то, армиядән кайттым!

* * *
– Фәнүр, хатын-кызлар армиясе булса, син мине ике ел көтәр идеңме? – дип сорый кызы.
– Фәридә, андый армия булса, мин анда үзем китәр идем!

Фото: авторның шәхси архивыннан.