Якты нур калдырып китте...

Хезмәттәшебез Алисә Шәң­гәрәева редакциядә озак та эшләмәде, әмма үзе турында бик якты хатирәләр калдырды. Яман чир арабыздан алып кит­кәнче без аның белән элемтәдә булдык. Ул яңа иҗат әсәрләре белән уртаклашты, шигырьлә­ренә язылган җырларны тыңлатты. Аның бик тыйнак, шул ук вакытта гаҗәеп нурлы булмышы барыбызга да бик якын иде.

Алисә Әбүбәкер кызы Кыйгы районының искиткеч гүзәл табигатьле Еланлы авылында туып-үскән. Аның серле урманнары, көләч акланнары, җырлы чиш­мәләре, җир өстенә исәп­сез татлы тамчылар булып сибел­гән җиләкләре – барысы да күңеленә сеңгән. Алисә аларны шигырь­ләре, мәкалә­ләре аша якташларына, туганнарына, гомумән, укучыларына кайтарып бирергә тырышты.

Күптән иман юлында булса да, соңгы чорда дин, шәригать турында уйланулары тирәнәя барды. Ул бу өл­кәдә дә язарга, тәрҗемә итәргә өмет­ләнә иде. Бердәнбер газиз улының гаилә коруын, үз куышын булдырып, аңа оныклар бүләк итүен күрде, әмма бәхетле нәнәй булып, аларны сөеп үстерә алмады.

“Үлем үкенечсез булмый”, диләр. Шулай да Алисәбез безнең күңелләрдә якты тойгыларны күбрәк итеп калдырып китте. Бүген, аның вафатына 40 көн тулганда, барыбыз да аның рухына догадабыз. Урының җәннәт түрлә­рендә булсын, Алисә.

“Кызыл таң”чылар.