«Раббым, Син генә ярдәм итүче, миңа шушы бәладән котылырга ярдәм ит, Синнән генә ярдәм сорыйм», – ди. Моның янына бер көймәдә кешеләр килеп, әйдә, абзый, сине коткарырга килдек, диләр. Теге карт: «Юк. Мин Аллаһы Тәгаләдән генә ярдәм көтәм, кешеләр ярдәме кирәкми миңа. Ул мине коткарачак», – ди. Су түбәгә кадәр күтәрелә. Көймәдәгеләр тагын бер тапкыр әйләнеп киләләр. «Әйдә безнең белән, юкса батып үләсең», – дип ялваралар теге картка. Ул тагын: «Мин Аллаһы Тәгаләдән генә ярдәм көтәм. Сезнең ярдәмегез миңа кирәкми», – ди. Бераздан су басып, йорт су астында кала һәм бу карт батып үлә.
Газап фәрештәләре килгәнен күргәч, карт: «Йә Раббым, гомерем буе гыйбадәт кылдым, Аллаһы Тәгаләдән генә ярдәм көттем. Ни өчен миңа газап фәрештәләре килде?» – ди. Аллаһы Тәгалә Үзенең фәрештәсе аша: «Мин ике тапкыр сине коткарырга дип ярдәмемне җибәрдем, син кабул итмәдең, санламадың», – ди.
Аллаһы Сөбханә вә Тәгаләнең рәхмәте кешеләргә бер-берсе аша, мәхлүкләре аша ирешә. Шуны истән чыгармаска кирәк безгә.
Фото: pixabay.com.