Ул кызлар, гражданлык никахы һәм өйләнү турындагы сорауларга гадел җавап бирде.
— Кызлар белән танышканда, сез барыннан да элек нәрсәгә игътибар итәсез?
— Матурлыкка... — диде Марат, ә аннары шаяртып: «Кайсы яктан карыйсың инде?» — дип куйды.
— Менә, мәсәлән, алдан?
— Күзләренә, елмаюына, керфекләренә.
— Ә арттан?
— Чәч рәвешенә…
— Ничек уйлыйсыз, рәсми теркәлмичә гражданлык никахы белән яшәү — бу яхшымы?
— Шулай яхшы, бер яктан. Ләкин икенче яктан — дин моңа юл куймый. Мин, әлбәттә, гражданлык никахында яшәп карар идем. Нигә юк?
— Ләкин яшәп карамадыгызмы әле? Ялгыз яшисезме?
— Әйе, үзем генә яшим.
— Хатын-кызның эчүенә сез ничек карыйсыз?
— Әлбәттә, бәйрәмнәр вакытында мөмкин. Яңа ел, туган көннәр…
— Өйләнгәнче берьюлы берничә кыз белән очрашу начармы?
— Нормаль, әлбәттә! — дип шаяртты Марат, аннары гадел җавап бирде:
— Яраткан кешеңне табу һәм хыянәт итмәү яхшырак — никахка кадәр дә, никахта да, гомумән дә.
— Сезнең белән шулай булырга мөмкинме: сез гашыйк булдыгыз да, бер атнадан инде тәкъдим ясыйсыз?
— Ә нигә юк? Әгәр гашыйк булсаң, моны көн дәвамында да эшләргә мөмкин. Әгәр әле өйләнмәгән икәнмен, димәк, әле кеше очрамаган.
— Әниегезнең сезнең сайлавыгызны хуплавы мөһимме?
— Әлбәттә, ул әнисе белән яшәмәячәк, әмма әгәр әти-әниләргә сезнең кызыгыз ошый икән, бу күңелле бонус.
— Сез татар эстрадасының берәр җырчысы белән очрашуга бардыгызмы?
— Юк, минемчә, — диде Марат ышаныч белән.
— Марат Яруллин өйләнергә телиме?
— Әйе, тели!