+21 °С
Облачно
VKOKTelegramMax
Социаль өлкә
24 Марта 2021, 05:50

Бер-берсен сайлап ялгышмаганнар

Сеңлесенең ахирәтенә Рәфит Әрдәшировның үсмер чакта ук күзе төшкән булган.

Гәзит битләрендә үзләренең тырыш хезмәте белән ихтирам һәм хөрмәт яулаган кешеләр турында язудан да күңеллерәк эш юктыр. Гомәр кызы һәм Рәфит Тимерҗан улы Әрдәши­ровларны да Кырмыскалы районының Прибельский авылында беләләр һәм хөрмәт итәләр. Икесе дә “хезмәт ветераны”, һәрберсенең хезмәт юлы бер генә оешма белән бәйле.

Рәфит Тимерҗан улы 43 ел “Баш­­кирэнерго” җәмгыятенең “Үзәк электр челтәрләре” бүлек­чәсендә хезмәт салган. Күпьеллык намуслы хезмәте өчен Хезмәт Кызыл Байрагы ордены, “Аеруча хезмәт күр-сәт­кәне өчен” медале, “Башкортстан Республика­сының атказанган энергетигы” дигән мактаулы исем, бихисап Мактау грамоталары белән бүләкләнгән. Узган елда хезмәт ветеранына “Башкортстан Республикасы төзелүгә – 100 ел” юбилей ме­дале тапшырылды. Зифа Гомәр кызының исә барлык гомере балаларга белем һәм тәрбия бирүгә багышланган. Югары категорияле укытучы, “РСФСР­ның халык мәгарифе отличнигы”, шулай да аның өчен иң югары бүләк – укучыларының уңышла­ры, дип исәпли ул.
Әрдәшировлар, яшәү мәгънә­сен, тормышның кадерен белеп, тирә-юньдәгеләргә үрнәк булып, 45 ел тату гомер кичерә. Күптән түгел зәңгәр якут – сапфир туйларын бил­геләп үткәннәр. Дөньялары җитеш, тормышлары түгәрәк алар­ның. Гомумән, тормышта куелган максатларга ирешү өчен ныклы ихтыяр көче, тырышлык, үҗәтлек кирәк. Ә Рәфит абый белән Зифа апаның икесенә дә хас бу сыйфатлар.

Хезмәт алдынгысы
Рәфит Әрдәширов 1950 елның 20 октябрендә ямьле Агыйдел буенда урнашкан Сарт-Нәүруз авылында туа. Кечкенәдән эшкә җиге­леп, чын авыл егете булып үсә ул. Шуңа да бәхетне читтән эзләү турындагы уйны башына да китерми, язмышын туган төбәге белән бәйләргә карар итә. Моңа фронтовик гаиләсендә тәрбияләнү дә үз йогынтысын салгандыр.
Әтисе Тимерҗан Әрдәширов 1941 елда 17 яшьлек чагында фронт­ка алына. Элемтәче дә, танкист та булып хезмәт итә. Барлык сугыш юлын узып, каты яралар алып, 1945 елда гына туган йортына кайтып керә. Күркәм гаилә кора. Рәфит Тимерҗан улы әйтүенчә, сугыш яралары еш кына үзләрен сиздереп торса да, ул беркайчан да эштән аерылмый. Эшсөярлек, тырышлык, Туган илгә тугрылык сыйфатларын ул биш баласында да тәрбияли. Рәфит гаиләдә икенче бала булганлыктан, эшнең асылын белеп, кече туганнары турында хәс­тәрлек күреп, әти-әнисенә ярдәм­ләшеп үсә.
Урындагы сигезьеллык мәк­тәпне тәмамлау белән электрчы булу теләген тормышка ашыру өчен Стәрлетамакка юл ала. Ләкин яше җитмәгәнлектән, укырга алмыйлар. Егет югалып калмый, авылдан ерак түгел подстанция төзелә – ул шунда юллана. Һәм аны эшкә алалар. Әл-бәттә, башта төрле эшләрдә йөрер­гә туры килә, ләкин соңыннан оешма җитәкчелеге аны махсус курсларга укырга җибәрә. Һәм Рәфит Әрдәшировның арытабангы хезмәт биографиясе “Башкирэнерго” җәм­гыятенең “Үзәк электр чел­тәр­ләре” бүлекчәсе белән бәйле була. Армия сафларында (хезмәт юлы чит илдә яшерен гаскәрләрдә үтә) хезмәтен тутырып кайтканнан соң һәм хаклы ялга чыкканчы туган оешмасының оператив бригадасында эшли. Аларга барлык районны хезмәт­ләндерергә туры килә. Буранмы, яңгырмы, караңгы төнме – авария булган объектка юллананып, җи-теш­сезлекләрне төзәтәләр.
– Электрик эше бик хәвефле, кечкенә хата да кеше гомеренә торырга мөмкин. Шуңа да объектка килеп җитү белән иң тәүдә авария­нең нәтиҗәсен бәһалим, хәлне хезмәттәшләремә аңлатам һәм, ничек эш итү юлларын билгеләп, шуннан соң гына эшкә тотына идек, – ди энергетика ветераны, хезмәт чорын искә алып.

Балаларга багышланган гомер
Зифа Гомәр кызы да тумышы белән Сарт-Нәүруз авылыннан. Укытучы булырга аңа, күрәсең, язмыш үзе кушкан. Ул күренекле Солтангалиевлар нәселеннән. Билгеле булуынча, бу ыруның байтак вәкил­ләре гомерләрен шушы изге эшкә багышлаган. Шуңа Зифаның балачактан шундый хыял белән януына гаҗәпләнәсе дә юк.
Башта туган авылындагы мәк-тәп­тә белем ала, аннары укуын күр­ше Прибельскийда дәвам итә. Кулына урта белем турында аттестат алу белән Стәрлетамак педагогия институтына юллана. Физика-математика факультетын уңыш­лы тәмамлап, дипломлы белгеч туган ягына кайта һәм Прибельский мәктәбенә эшкә урнаша. Биредә ул 35 ел дәвамында балаларга математика серләрен төшен­дерә. Төпле белем алган укучылары, киләчәк тормышларын шул юнә­лештә дәвам итеп, югары техник уку йортларына укырга керә. Бүген укучыла­рының уңышларына сөе­неп бетә алмый мәгариф ветераны. Чөнки бу – хезмәтеңә иң югары бәһа бит! Ә дистә еллар дәвамын­да ничә буын балаларга төпле белем һәм ныклы тәрбия биргән ул!

Кирәк-терәк булу
Рәфит абый белән Зифа апа бер-берсен кечкенәдән беләләр. Алар бер урамда 10 йорт аша гы­на үсә. Күрәсең, шуңа микән алар­ның тормышка карашлары да бер үк. Кечкенәдән эшләп үскән, уйлап эш итүчән, үз дигәненә ире­шү өчен барлык кыенлыкларны җиңәргә омтылган Рә­фит үз мәхәб­бәтен дә кулыннан ычкындырмый. Ни генә дисәң дә, Зифага мәктәп елларыннан ук күз атып йөри бит ул.
– Рәфитнең сеңлесе белән бер сыйныфта укыдык. Еш кына аңа ярдәмләшергә килә идем. Безнең каршыбызга утыра да, миннән күзен дә алмый иде, – ди Зифа Гомәр кызы, уйлары белән шул елларга әйләнеп кайткандай, иренә елмаеп. – Күрәсең, беренче мәхәббәт чаткылары шунда ук барлыкка килгән...
Ләкин яшьләр арасында чын сөю хисләре мәктәп тәмамлап, берничә ел узгач кына барлыкка килә. Ә 1975 елда алар гаилә учагын кабызып җибәрә.
Әрдәшировлар инде күптән хаклы ялда. Өлкән яшьтә булуларына карамастан, кул кушырып утыруны белмиләр бу йортта. Капканы атлап керү белән тирә-яктагы тәртип күзгә ташлана. Зур һәм күркәм йортта тормыш кайный. Ял һәм бәйрәм көннәрендә балалары һәм оныклары кайтып ярдәмләшә. Илдар белән Әлфия, икесе дә Уфа авиация техник университетын тәмам­лап, бу тормышта үз юлларын табып, күркәм гомер кичерәләр, балалар тәрбиялиләр. Оныклар кайтуын Рәфит Тимерҗан улы түзем-сезлек белән көтә, чөнки аларның уртак мавыгуы бар – балык кармаклау.
– Бу мавыгу Агыйдел буенда үскәннәрнең барысына да хастыр ул, – ди Рәфит абый. – Менә хәзер оныкларым да артымнан иярә.
Әрдәшировларның тагын бер яраткан шөгыле турында әйтми мөмкин түгел. Бакчада казынудан алар көч-куәт ала. Әнә шулай барысын да булдыра алар. Йорт-кураларының төзеклеге, тормыш-ларының муллыгы да – тырыш хезмәтләренең нәтиҗәсе.
Ялгышмаган алар бер-берсен сайлап. Гаиләдә алар – бер-берсе­нә терәк, сөекле ир белән хатын, балалары һәм аларның гаиләләре өчен – хәстәрлекле әти-әни, ә өч оныгына – кадерле нәнәй белән картәти, күрше-күлән, туганнар, дуслар, авылдашларына – аларның ышанычын, хөрмәтен казанган киң күңелле, ярдәмчел һәм ышанычлы кешеләр.

Эльвира Ямалетдинова,
“Кызыл таң”ның үз хәбәрчесе.
Кырмыскалы районы.
Читайте нас