+28 °С
Болытлы
VKOKTelegramMax

Табыш

Дистә еллар элекке котлау открыткаларында аны язучыларның күңел җылысы саклана

Дистә еллар элекке котлау открыткаларында аны язучыларның күңел җылысы саклана


Быел җәй зур табышка юлыктым бит әле мин. Авылда. Өй чормасында. Табыш дигәнем — бер капчык открыткалар. Иске-москыны арттырып ятмасыннар, ташларга вакыт инде дигән уйдан өйгә күтәреп кердем үзләрен. Тузанланып беткән капчыкны бушатуга, Яңа ел, 8 Март, 9 Май, Укытучылар көне, туган көннәр, юбилейлар белән котлап язылган төсле-төсле открыткалар сибелде. Алар мине балачакка, әткәй-әнкәйнең, күршедәге апа-абыйларның яшь, нәнәйләрнең җегәрле, исән чагына алып кайтты.


Балалар!

Якынлашып килгән Яңа ел бәйрәме белән котлыйм. Исән-сау яшәгез, тәүфыйклы балалар үстерегез, эшләрегез әйбәт барсын.

Кызым! Хәлимнәр, Рәзи­дәләр җомга арты кайта. Сезне дә көтәбез. Әткәгез Күчәрбай чатында каршы алыр.

Әнкәгез Фәһимә.

1981 ел.


* * *
Кадерле сыйныфташым!

Сине туган көнең белән! Озын гомер, исәнлек, ак бә­хетләр, саф һава, зәңгәр күк йөзе телим!

Сыйныфташың Гүзәл.

1986 ел.


* * *
Кызларым! Яз бәйрәме —

8 Март белән! Туар таңна­рыгыз — тыныч, үтәсе юлларыгыз — сикәлтәсез, яшисе елларыгыз — исәпсез, гел кояшлы көннәр, сәләмәтлек телим.

Күршегез Рауза.

1987.


* * *
…Яңа ел белән барчагызны да! Исәнлектә, бәхеттә яшәргә, очрашырга язсын.

Тау башында

таш тегермән,

Яшь бодай тарта микән?

Туганнарым, сезнең белән

Мәңге яшәсәң икән…

Хәлим дәдәгез.

Уфа. 1991.


* * *
Абый! Сезне Укытучылар көне белән ихлас котлыйбыз! Корычтай сәламәтлек, катлаулы эшегездә уңышлар, түземлек телибез.

Укучылар күңелендә

Сезгә дигән

Меңәрләгән чәчәк бәйләме.

Әгәр аны алдыгызга

куйсак,

Булыр иде

Каф тау кадәрле!

Сезнең 6нчы сыйныф укучылары.

1997 ел.


...Элек, без бәләкәй чакта, бәйрәмнәр ничектер кызыклырак үтә торган иде. Әнкәйләр йөгергәли-йөгергәли табын хәс­тәрли, өйдә ниндидер әйтеп аңлатып булмый торган күтә­ренкелек. Мондый көннәр­дә тәрәзәдән хат ташучы апаны түземсезләнеп көтеп аласың. Шәлен алгы якка чыгарып бәйләгән, олы зәңгәр сумкасын иңенә аскан Нәсимә апаны күрүгә, көннең чатлама суык булуына да карап тормыйча, күлмәкчән генә урамга элде­рәсең. Почта тартмасына салынган гәзитләрне кулга алуга ук эчендә открыткалар барлыгын чамалыйсың. Өйгә бәхет кошы тоткандай очып керәсең һәм “Кызыл таң”, “Правда”, “Труд” гәзитләре арасыннан кочак-кочак открыткалар килеп төшә. Якын һәм ерак туганнардан, дус-ишләрдән, күрше-күләннән, хәтта бер сыйныфта укыган кызлар һәм малайлардан. Күршедә генә яшәгән Зәйтүнә әбинең әллә каян урап килгән котлау открыткасы чын могҗиза булып тоела.

Бер уйласаң, бер үк сүзләр язылган, рәсемнәре дә бер үк диярлек. Ләкин бәйрәм көн­нәрендә аларның килүе шул­кадәр күңелле һәм рәхәт! Алган саен аласы килә. Ул открыткалар белән зал уртасында утырган сервант тула. Әле аларны саныйсың, ахирәтләреңә макта­насың: “Безгә 15 открытка килде! Ә сезгә?”

Шунысын да әйтергә кирәк, бәйрәмнәр алдыннан, озак еллар күрешмәгән, еракта яшәүче туганнардан котлау килеп төшә. Шушы кош теледәй хатка өй­дәгеләрнең сөенүе! Әнкәй тиз генә җавап язып сала. Шул вакытта туганлык җепләре ныгып, аралар якынаеп киткәндәй була.

Ни кызганыч, шушы матур гадәт бөтенләй юкка чыкты. Открыткалар гына түгел, безнең татар халкына хас булган җор сүзлелек белән “Хат башы — яз каршы”, “Күптин-күп, чуктин-чук сәламнәр” дигән сүзләр белән башланып киткән хат язышулар да тарихта калды. Аны телефонга килгән СМСлар, Ватцапптагы берьюлы дистә­ләрчә кешегә җибәрелгән ши­гырьләр, шыксыз фото­рәсем­нәр — җансыз хатлар алыштырды. Хәер бу да үзенә күрә кешене котлау, искә алуның бер төре. Өстәвенә, бик уңайлы да әле. Элекке кебек, атналар буе хат-хәбәр көтәсе юк, язасың да, минут эчендә җавабын да аласың. Әмма аларда кул җылысы, күңел җылысы юк. Укып чыгасың да онытасың. Аларны, вакыт узу белән, кабат уку мөмкин түгел. Хәтта бик җылы итеп язылганнары да, телефоныңны, электрон поч­таңны “тазарту” белән, юкка чыга. Мондый котлауларны җыеп барып та, кадерләп саклап та булмый.

Кулымда ихлас итеп, йөрәк­тән чыккан сүзләр, кулдан матур теләкләр язылган открыткалар... Фәкать сиңа гына атап, сине күз алдында китереп язылганнар. Шундый тансык, кадерле алар! Һәрбер­сен кулга алып, беренче юлын укый башлауга ук күңел тула. Котлау юллау­чыларның кайбер­ләре инде күптән бакыйлыкка күчкән. Ләкин почта мөһере сугылган, маркалар ябыштырылган шушы кечкенә кәгазьләр аларның төсе булып саклана. Йөрәгең таш кына булмаса, ничек ташламак кирәк шушы байлыкны?! Тузанланып беткән капчыкны алып, һәркай­сын кадерләп кенә кире сала барам.

Быел җәй зур табышка юлыктым. Авылда. Өй чормасында...
Юлия ТӨХБӘТУЛЛИНА.
Читайте нас